Redenen voor bedplassen

Om bedplasproblemen bij kinderen te kunnen begrijpen is het belangrijk de verschillende oorzaken/factoren te analyseren die bedplassen kunnen veroorzaken. Bedplassen bij kinderen gebeurt natuurlijk niet vrijwillig, het heeft niets te maken met onwil of luiheid. Bedplassen heeft ook niets te maken met emotionele stoornissen, leerproblemen en/of gedragsstoornissen. In deze blog bespreken we enkele redenen voor bedplassen.

Lichamelijke factoren voor bedplassen

De capaciteit van de blaas

Eén van de redenen voor bedplassen kan een ‘kleine blaas‘ zijn . Wanneer we spreken over een ‘kleine blaas’ gaat het eigenlijk om het feit dat de blaas zich vroegtijdig ledigt, zonder dat het kind hier tijdens de slaap iets aan kan doen. Een overactieve blaas kan zich ook overdag voordoen: Je kindje moet dan vaker naar het toilet of kampt met wat urineverlies, wat zichtbaar is in het onderbroekje. Je kunt dan het beste jouw kindje vaak naar de toilet laten gaan en niet onnodig de urine laten ophouden.

Een te diepe slaap

Andere veel voorkomende redenen voor bedplassen hebben te maken met de slaaproutine van een kind. Het is niet de diepte van de slaap die problemen oplevert voor kinderen met enuresis, maar eerder het vermogen om makkelijk wakker te worden bij de behoefte om te plassen. Het is niet aan te raden om kinderen ’s nachts wakker te maken, omdat ze hun slaap nodig hebben om hun groei en hun gevoelsmatige en psychomotorische ontwikkeling te bevorderen.

Hormonentekort

Ook een hormonentekort is redenen voor bedplassen. In onze slaap wordt een antidiuretisch hormoon afgescheiden dat de urineproductie door de nieren vertraagt, hierdoor hoeven wij ’s nachts niet naar het toilet. Soms is er bij kinderen te weinig van dit hormoon aanwezig en dat kan dan ook een oorzaak zijn van het bedplassen.

Psychologische factoren

Bepaalde gebeurtenissen die al dan niet te maken hebben met het gezin (scheiding, geboorte, verhuizing, verandering van school, problemen op school enz.), kunnen een impact hebben op het kind en zich uiten in enuresis nocturna. Het probleem kan bovendien erfelijk zijn. Er is vastgesteld dat als een van de ouders tijdens de kindertijd kampte met enuresis, de kans 44% bedraagt dat het kind er ook last van zal hebben. Hadden beide ouders enuresis, dan stijgt dit percentage tot wel 77%.